Usengec karinca

Yazdiklarim hep draft halinde bekliyor, draft’in Turkcesini dusunmeye bile useniyorum su an, o derece usengecim bu aralar. Ama gelin son zamanlarda en cok guldugum iki seyi yazayim ve bunu draft halinde birakmayayim.

Birincisinde bir workshoptayim (Turkcesi calistay oluyor, bunu biliyorum ama kullanmaya alisik degilim). Bilgisayar aglari, trafik muhendisligi konularinda bir seminer yapiliyor. Konusmaci durmadan Pink Floyd deyip duruyor, ben anlamayip siritiyorum, bakiyorum herkes ciddi, ama bir sonraki Pink Floyd’da ben yine siritiyorum, sonra bir tane daha, bir tane daha. Seminerin sonlarina dogru goruyoruz ki anadili Fransizca olan konusmacinin telaffuz etmeye calistigi sey “ping flood” imis, artik siritmak da yetmiyor, kendimce kopuyorum. Olaydan kopukluguma da kopuyorum, kimsenin bunu takmamasina da.

Ikincisi ise az once okuyup yine kendi kendime koptugum bir haber:

Krizin protesto edildiği mitinglere olumlu bakmadığını belirten Tokan krizin faturasını halka kesiyor: “Ülke şartları belli, ona göre yaşayacağız. Ama bizim halkın ayranı yok içmeye, atla gider çeşmeye.” Çözüm önerisiyse kaderci: Alnımıza ne yazılmışsa o olur. Allah işini bilir.

Sus pus

Her sabah Turkiye’den haberleri takip ediyorum ve her gun beni sok edecek bir seyler cikiyor kesin. Ne yazik ki buradan bakinca memleketim bir sirk gibi gorunuyor. Yazacak bir sey de yok, elestiri yapsan da bos, ironi mi yapacaksin bu kadar ironinin icinde. En iyisi susmak.